موهایم را به باد های نا آرام می سپردم

مهلت تابستان تمام شده بود و آسمان زمین را به پاییز اجاره داده بود ..

قرار داد آن دو بین زمین و آسمان بسته شده بود .. شاهد تابستان چمدان پر حرارتش بود و شاهد پاییز برگ های زرد درختان .. آسمان بغض کرده بود و نمی بارید ..

پاییز را دوست دارم .. چون منو می بره به روزهایی که خیلی دلتنگشونم روزهایی که فارغ از هر گونه غم و اندوه دست هایم را باز می کردم .. خود را در نقش باد جستجو می کردم و در گندم زار ها می دویدم ..

روی سبزه ها دراز می کشیدم و به لالایی باد گوش می کردم ..

آزاد و شاد می دویدم و موهایم را به باد های ناآرام می سپردم ..

یادش بخیر

ز.م

ادبیات شیرین...